Archiwum

Numery w przygotowaniu

51-2017 Metamorfozy fenomenologicznego spojrzenia. Fenomenologia i sztuka. Redaktor numeru: Monika Murawska, monikamurawska@yahoo.fr Numer zamknięty, w ostatnich stadiach redakcji.

Spis treści:

  1. Metamorfozy fenomenologicznego spojrzenia – Wstęp
  2. Michel Haar, Van Gogh – nasz współczesny
  3. Marc Richir, Prawda pozoru
  4. Iwona Lorenc, Pozór jako medium współczesnej sztuki i fenomen nowoczesnego doświadczenia: Adorno, Heidegger, Richir, Merleau-Ponty
  5. Eliane Escoubas, Epoche obrazowa
  6. Jacques Taminiaux, Malarz i myśliciel
  7. Jean-Luc Chretien, Głos widzialny
  8. Tristan Trémeau, O kilku efektach ideologicznych. Mit fenomenologii w sztuce

52-2018 Estetyka Dietricha von Hildebranda i Aurela Kolnaia. Redaktor prowadzący: Bogna J. Gladden-Obidzińska, b.j.obidzinska@uw.edu.pl. Przyjmowanie tekstów do 28 lutego 2018.

53-2018 Filozofia sztuki wobec Duchampa. Redaktor prowadzący: Piotr Schollenberger, piotr.schollenberger@uw.edu.pl. Przyjmowanie tekstów do 31 marca 2018

W 2017 roku minie sto lat od czasu, kiedy Stowarzyszenie Niezależnych Artystów odrzuciło zgłoszone na wystawę przez nieznanego bliżej artystę Richarda Mutta dzieło zatytułowane Fontanna. Skrywający się pod tym pseudonimem Marcel Duchamp, który zasiadał podczas obrad jako członek kolegium przygotowującego wystawę, napisał w odpowiedzi na zarzuty swoich kolegów: „To, czy pan Mutt wykonał, czy nie wykonał swoją fontannę własnymi rękami nie ma tu znaczenia. WYBRAŁ JĄ. Sięgnął po zwykły codzienny przedmiot, umieścił go w nowym kontekście tak, że jego znacznie użytkowe zniknęło dzięki nowej nazwie i nowemu ujęciu. Stworzył nowy sposób myślenia o tym przedmiocie.” W tym krótkim fragmencie odnaleźć możemy szereg problemów, z którymi skonfrontować się musi każda współczesna teoria sztuki: problem artefaktualności dzieła i zagadnienia związane z artystyczną (re)produkcją, pytanie o kontekst dzieła sztuki i granice między wartością użytkową a wartością estetyczną, wyzwania, jakie niesie dla teorii estetycznej sztuka konceptualna oraz pytanie o związek teorii i doświadczenia estetycznego.

Twórczość Duchampa funkcjonuje we współczesnym dyskursie filozoficznym na temat sztuki jako paradygmat radykalnych zmian, jako przykład radykalnego „cięcia estetycznego”. Stanowi przedmiot wnikliwych analiz tak różniących się od siebie filozofów i teoretyków sztuki, jak: Arthur C. Danto, Jean-François Lyotard, Thierry de Duve, Hal Foster, Rosalind Krauss, czy Hans Belting. W świadomości potocznej przywoływana jest najczęściej jako przykład domniemanego „upadku” klasycznych wartości estetycznych, zaświadczając w pewnym stopniu o estetycznym wyalienowaniu przeciętnego odbiorcy sztuki współczesnej. W związku z nadchodzącą rocznicą pragniemy zaprosić filozofów, teoretyków sztuki, historyków sztuki oraz osoby zajmujące się krytyką artystyczną do przemyślenia dziedzictwa, jakie pozostawił współczesnej sztuce i praktyce artystycznej Marcel Duchamp.

 

powrót na górę

Dyskusja

Dołącz do dyskusji

 

Oryginalny projekt strony: mindfield.pl.